IS ONS KOOPGEDRAG FUNDAMENTEEL VERANDERD ?
ONS KOOPGEDRAG IS FUNDAMENTEEL VERANDERD
De dorpswinkel van destijds was ook goed voor een babbeltje.
Wie wat ouder is weet het nog...
Vroeger ging je naar de winkel voor een half brood, een liter melk en – vooral – een goeie portie dorpsnieuws. In sommige winkels werden je aankopen nog in bruine papieren zakken verpakt om mee huiswaarts te nemen...
Je kwam dus buiten met volle zakken en een nog voller hoofd: wie er verloofd was, welke koe er gekalfd had en dat de buurman zijn dak weer eens niet betaald had.
De dorpswinkel was een beetje Facebook avant la lettre, maar dan mét een glimlach van de winkelier.
Vandaag tikken we onze boodschappen in op een app. Geen roddels, geen glimlach.
In de plaats van een klapke aan de kassa, krijgen we nu een piep van de scanner.
En de dorpswinkel zelf?
Die strijdt dapper verder, sommige toch... Tegen de grootwarenhuizen waar je alles vindt – van bananen tot boormachines – en tegen de webshops die je ’s anderendaags een pakje voor de deur leggen. Gemak boven gezelligheid, zo lijkt het.
Toch is er hoop.
Hier en daar zie je dorpswinkels die zichzelf opnieuw uitvinden: winkel én ontmoetingsplek tegelijk.
Waar je na het kopen van je patatten meteen een koffie kunt drinken. Zo is er in Ronse een oud kerkgebouw omgebouwd naar een "verswinkel" waar je ook een drankje kan nuttigen en buren ontmoeten... het lokale fruit ligt naast het lokale nieuws.
En waar een praatje nog altijd gratis is – zonder bonuskaart.
Geef toe: het smaakt toch beter als je tomaat niet alleen van de korte keten komt, maar ook vergezeld gaat van een lange babbel in de dorpswinkel....
Reacties