WELKOM IN ONS DORP OOSTERZELE

Welkom in ons dorp!

 

ZorgSaam -OOSTERZELE 

PRO 9860 

GROEN-OOSTERZELE 

Een landelijke gemeente met veertienduizend heldhaftige inwoners, verspreid over zes deelgemeenten, waar koeien soms talrijker zijn dan mensen en waar de tijd nét iets trager tikt -behalve tijdens verkiezingen.

De ene fusiedeelgemeente droomt luidop van Gent -de grote slokop met al zijn winkels en verkeer.
Het andere deel kiest eerder voor  Zottegem, onderwijs, horeca en winkelen, ziekenhuis.
Kortom: we liggen geografisch perfect… en identiteitsgewijs compleet in de knoop.

De mislukte fusie 

Samen met Sint-Lievens-Houtem gingen we ooit op zoek naar een fusiepartner. Het was een beetje zoals Tinder: veel hoop, weinig match.Resultaat: we kwamen terug van een kale reis, zonder fusie én zonder swipe-right.

De marathonburgemeester

Vier opeenvolgende legislaturen dezelfde burgemeester.
Je zou denken dat dát alleen al toeristen kon aantrekken.
Sommigen geboren na 2006 kennen geen andere politieke realiteit.

Boeren, aardappelen en een ‘korte keten’ die precies toch lang is

Landbouw is hier koning.
Aardappelen en koeien waar je kijkt - maar dorpswinkels verdwijnen sneller dan je “boerenbond” kunt zeggen.
Grote winkelketens nemen over, want waarom lokaal kopen als je ook in een warenhuis kan verdwalen?

Jeugdorganisaties met sterke ruggen

We hebben veel jeugdbewegingen, al moeten ze vaak hun eigen boontjes doppen.
Politieke steun?
Laten we zeggen: het enthousiasme is er… ergens. Op papier. In een lade.

De fietssnelwegheld

Eén politicus gelooft al járen heilig in de fiets.
Hij heeft het zelfs zo ver gekregen om een fietssnelweg tussen Zottegem en Gent te laten aanleggen.
Toegegeven: een zeldzaam moment waarop beleid wél vooruitging. En sneller dan een tractor.

Schulden: 1200 euro per inwoner (en oplopend)

Het is simpel: we staan in het rood.
En dat rood wordt elk jaar iets… roder.
Maar hé, gedeelde schuld = halve schuld, toch?

De fusiebevraging van 2023: een enquête zonder gevolg

Er was een bevraging, banners, interviews…
En dan klonk het: “Bedankt voor uw mening!”
Resultaat: niks.
Goedkope show. Geen fusie. Geen vervolg.
Wél verwarring. Gratis en voor niets.

Vuurwerklogica: verboden tenzij het kermis was

Met oudejaar mag er geen vuurwerk.
Met de kermis mag het wel.
Alsof dieren denken:
“Ah, kermis! De knal zal  minder hard zijn.”

Vroeger: liberalen versus katholieken  

Ons dorp kende decennialang politieke rivaliteit waar zelfs Netflix een reeks over kon maken.
Team Blauw tegen Team Zuil.
En het dorp zat netjes verdeeld in Kamp 1 en Kamp 2.
Democratie was toen een betrouwbaar automatisch-duel-systeem.

Huidig bestuur: verkozen… door het systeem

De meerderheid van de inwoners stemde niet op de mensen die nu besturen.
Maar het kiessysteem zei: “Toch wel.”
En zo geschiedde.

Erfgoed? echt waar?

De gemeente bezit een prachtige stenen windmolen.
Die staat al 20 jaar te verkommeren.
Hij is zelfs zo vergeten dat hij blij mag zijn dat Google Maps hem nog kent.

Maar als het over een asbeststort gaat? Plots wél eensgezind!

Niets brengt politieke partijen zo snel samen als het woord asbeststort. Plots waren ze allemaal één blok — sneller dan tijdens een lokale kermisstoet.

Schepen met weinig stemmen? Kan perfect!

In dit dorp kan je met weinig stemmen toch schepen worden.
Niet dankzij populariteit, maar dankzij coalitievorming.
Democratie… maar met puzzelstukjes.

De pers: fan van schepenen na één jaar

Na amper twaalf maanden bestuur verschijnen er al artikels over indrukwekkende realisaties. Alsof schepenen kleine ministers zijn die net een wereldoorlog hebben beëindigd.

Openingsuren voor inwoners? Niet meteen.

De bibliotheek is ’s avonds dicht en op enkele daguren open.
Zaterdagvoormiddag open, namiddag gesloten.
Dat is het.
“Service aan de burger”, maar dan in miniformaat.

Kerkgebouwen zoeken nieuwe functies (langzaam… zeer langzaam)

Zoals overal zoekt het dorp nieuwe bestemmingen voor kerken.
Het gaat alleen niet vooruit.
Al is één kerk intussen wél herbestemd.
Hoera! Nog maar… veel te gaan.

Het grote ‘Masterplan van 8 hectare’

Er is een prachtig idee: oude gebouwen en een groot domein heropwaarderen.
Alles openstellen voor de gemeenschap.
Topplan.
Nu nog uitvoeren.
We blijven hoopvol.

Gemeenteraad: 23 mensen aan één tafel

Geen microfoons.
Nauwelijks ruimte.
Veel nabijheid.
Soms meer dan gewenst.
Participatie is hier letterlijk: “Wij zitten allemaal in elkaars aura.”

Inwoners wachten op het meerjarenplan (2025- 2031)

Wonen, werken, mobiliteit, milieu, energie…
Alles moet vorm krijgen.
Iedereen wacht.
Niemand weet wat het wordt.
Maar nieuwsgierig zijn we wel.

Conclusie: Een gewoon dorp? Absoluut niet.

Het is een dorp vol humor, chaos, koppigheid, ambitie, misverstanden, boerenverstand, dossiers met stoflagen en mensen met grote harten.