OOSTERZELE : WIE WIL NOG EEN IMKERSOPLEIDING VOLGEN...?

Wie wil er vandaag nog een “imkersopleiding” volgen…?

Het is zo’n vraag die spontaan opborrelt, ergens tussen het smeren van een boterham met supermarkt-honing en het wegwuiven van een verdwaalde wesp: “Wie begint daar nu nog aan?”

Komen de kandidaten uit onze jeugdige TikTok-generatie?
Of zijn het eerder mannen met sandalen, een pet en een mysterieuze fascinatie voor rookpotten?
En schrik niet, bestaan er ook vrouwen en meisjes die denken: “Yes! Geef mij een kap, een bijenkast en een missie!” 

Misschien ontbreekt de goesting bij de brave burger.
Maar kom, dat kan toch niet dé reden zijn?
We schrijven ons massaal in voor kookworkshops zuurdesembrood, yogaretreats in een weide met alpaca’s en cursussen keramiek voor beginners-met-ambitie… Maar bijen? “Oei, dat zoemt.”

Speelt de Aziatische hoornaar mee in het drama?
Dat beest heeft ondertussen meer PR dan menig influencer.
Of zijn het de investeringskosten?
Een kast hier, een pak daar, een rooktoestel, wat materiaal…
Voor je het weet heb je een hobby die duurder is dan golf, maar dan met meer kans op steken.

Of is het de stille twijfel:

“Wat als ik maanden werk, tijd en liefde investeer…
…en de bijen beslissen collectief om te verhuizen naar de buurman?”

En toch. Wat is er wél positief aan zo’n opleiding, vraagt de burger zich af?
Het groene gedachtengoed?
Een bijdrage aan een meer ecologische samenleving?
Een stukje idealisme?

Ja. Dat ook.
Maar vooral: je mag officieel zeggen dat je imker bent.
Dat klinkt meteen als een personage uit een historisch epos.

Eerlijk gezegd:
De Koninklijke Vlaamse Imkersbond (KonVIB) is niet de eerste de beste vereniging.Ze heeft ruim 4000 leden en 
82 aangesloten verenigingen.

Verzekeringen, cursussen, een maandblad (ja, een échte papieren bijenbijbel!), advies over bijengezondheid en -teelt.
Lokale afdelingen waar kennis wordt gedeeld alsof het vloeibaar goud is.

In Oost-Vlaanderen gonst het trouwens van de activiteit.
Met onder andere de Koninklijke Oost-Vlaamse Imkersvereniging (KOIV), de Wase Imkersbond en diverse Sint-Ambrosiusgilden.
Allemaal mensen die vrijwillig kiezen voor een hobby waarbij beschermende kleding geen overbodige luxe is.

Dus ja…
Benieuwd hoeveel kandidaten er in mijn landelijke gemeente Oosterzele, bereid zijn zich in te schrijven voor deze honingzoete opleiding.

Misschien zijn het er weinig.
Misschien verrassend veel.

Maar één ding is zeker:
Wie eraan begint, weet dat het geen gewone hobby is.
Het is een bezigheid waarbij je leert samenwerken met duizenden werkneemsters die geen pauze nemen, geen loon vragen.