BALEGEMSE BLOG

“WAS HET DE SCHULD VAN  DE BALEGEMSE HEKS?” Ge moet weten: Balegem was in die tijd een rustig dorp. Té rustig, volgens sommigen. Want als er eens iets gebeurde, dan wist meteen iedereen het… en meestal ook nog iets méér dan wat er écht gebeurd was. Nu, op een zekere ochtend - zo’n ochtend waarop de mist nog als een natte dweil over de velden hing, gebeurde er iets dat zelfs de grootste roddeltantes sprakeloos maakte. Op de Balegemse “steenpunt”, een plek waar normaal enkel koeien loom stonden te herkauwen en boeren hun klompen versleten, lagen plots enkele koeien… morsdood. Alsof dat nog niet genoeg was, schoten er overal zwarte katten rond. Niet van die brave huisbeestjes, nee nee – van die katten die u aankijken alsof ze uw ziel al hebben opgegeten vóór ge “miauw” kunt zeggen. De boeren, die toch al niet vies waren van een straf verhaal, waren er snel uit: “Dat kan maar één ding zijn… ’t is een heks!” En kijk, alsof ze het zelf hadden besteld, kwam er nog “bewijs” ook. Enkele man...

Christ Meuleman: zeg eens “hoe is Bruisend Balegem”  eigenlijk ontstaan en wanneer? Zijn daarover documenten en foto's ? Dat is nu 25 jaar geleden…ik was toen een jonge schepen en er was een oproep in kader van 25 jaar fusie om per deelgemeente een viering rond het thema "eigenheid " van de deelgemeente uit te werken. Ik had het concept zoals we het vandaag kennen in mijn hoofd namelijk een evenement waarbij alle zintuigen aan bod komen (kijken, ruiken, smaken, horen en voelen) en een tweede belangrijke kenmerk was “laat de mensen vrij om rond te lopen en hun zintuigen te gebruiken en de kost te geven….Ik riep een aantal vrienden, die in Balegem reeds actief waren in het verenigingsleven, samen zoals Arnold, Hugo, Achiel, Marc, Johan, Germain en Clement. De naam “Bruisend Balegem” kwam bij me op door telkens als ik via Balegem-Zuid, langs de Boerestraat ons dorp Balegem uitreed om te passeren aan een poortgebouw waarop stond “Eau de Baelegem”… Ik dacht toen aan bruisend w...